Sajjo/tamil_data_v4 · Datasets at Hugging Face

audio audioduration (s) 2.06 10.6	sentences stringlengths 9 219
	புனைமலர்குங் குமம்அணிகள் போனதுண்டு
	தொல்லையும் வீணாய்த் தொலைந்தன என்றார்
	காலத்தி னால்செய்த நன்றி சிறிதுஎனினும் ஞாலத்தின் மானப் பெரிது
	ஒன்றும் வராமேஉன் உத்தரவு போல்நடப்பேன்
	அற்றொழிந் தாலும்நன் றாகுமே
	சந்திரகிரகணத்தில் பூமி இடையில் இருக்கும்
	உலகினில் மக்கள் எல்லாம்சமம் என்பாய்
	அஞ்சுவதும் நாணுவதும் ஆமையைப்போல் வாழுவதும்
	எதுவும் பயன்பட வில்லை ஆயினும்
	உங்க பேரு என்ன
	ஐய மின்றி அறிந்த பின்னர்
	இந்தக் கதையை இயம்பித் தனது
	சித்திரச் சோலைகளே உமை நன்கு
	உங்கள் பெயர் என்ன
	ஒன்றேனும் தமிழர்நடை யுடைபாவ னைகள்
	சூழக் கிடந்தோம் புவித்
	போய்அடைப் பீர்அந்தப் பொய்யனை ஊரெதிர்
	ஒருவரையும் பொல்லாங்கு சொல்ல வேண்டாம்
	கையோடு கைகலந்தார் முத்தமிடப் போகையிலே
	வேறு கதியறியேன் வேந்தன் சதுர்வருணம்
	அங்கே பசியால் அழியும் தலைவரோ
	சிறுபடி அளவில் திடுக்கென உமிழ்ந்தார்
	தீதொன்றும் செய்யாதீர் சேனா பதிதனக்கே
	புறநானூறு பதினெண்மேற்கணக்கு நூல்களில் ஒன்று
	சாப்பாட்டுக் கடை சாத்தியாய் விட்டது
	அன்புடை யவரே அவ் வாசாமி
	சொந்தத் தாய்நாட்டுக்குச் சொன்னாள் பெருவாழ்த்து
	இதன் மொழிபெயர்ப் பென்ன என்றால்
	எண்ணம் உரைக்கின்றேன் என்உதவி வேந்தர்களே
	காவடிச்சிந்தை எழுதியவர் அண்ணாமலையார்
	வெல்லுஞ் சொல்வலான் சோர்வு மிலான்
	அனைத்தும் விதிப்படி தான் நடக்கும்
	மேதினி கலக்கு தற்கும்
	சொற் சோர்வு படேல்
	தளிருடலைத் தொடும்உணர்வோ நன்மணஞ்சேர் குளிரும்
	மேலிருந்து கீழே விழுந்திறக்க நானறிவேன்
	வெடுக்கென்று தான் கடிக்கும்
	அந்தமதி யற்றவனைக் கொல்வேன்என்றே
	தமிழ்நாட்டின் மாநில மரம் பனைமரம்
	தையல் சொல் கேளேல்
	பிட்டையும் வடையையும் தட்டில் வாங்கினான்
	பாடம் படித்து நிமிர்ந்தவிழி தனிற்
	கோயில் இல்லா ஊரில் குடி இருக்க வேண்டாம்
	எங்கள் பிராஞ்சியர்கள் இப்பேதம் பாராட்டித்
	அவ்வழக்கைப் பொதுமக்கள் தீர்ப்ப தேதான்
	மாதர்தம் உரிமை மறுப்பது மாண்பா
	பொய்ஞ்ஞானம் வாதித்துப் புனிதத்தை இகழும்
	மக்கள் பசிக்க மடத்தலைவர்க் கெனில்
	தனியிருந்த இளங்கோமான் சுதர்மன் என்பான்
	கோடி கொடுக்கும்கல்வி தேடிடல் அறமா
	ஒருமையுள் ஆமைபோல் ஐந்தடக்கல் ஆற்றின் எழுமையும் ஏமாப்பு உடைத்து
	பைந்தமிழ்க்குத் தொண்டுசெயக் கடவோம் என்றான்
	பாழ்படும் பழமை சூழ்வது திறமா
	அண்ணா அதனை அந்தப் பெட்டிமேல்
	எனக்கு பசி இல்லெ
	என்சாவுக்கே உனை இங்கு அழைத்தேன்
	இதயத்தில் சிறிதேனும் அன்புதனைச் சேர்த்துப்
	பொன்னுடை பூஷ ணங்கள்
	என்று கூறினாள் எதிர் நின்ற சங்கிலி
	சிலம்பு என்பது பெண்கள் அணியும் காலணி
	ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் ஒரு அரசு வேலை
	எழில்மனைவி தன்னுடலில் முக்காலும் தேய்ந்தாள்
	கோலமுறும் செய்தித்தாள் அனைத்தும் ஆங்கே
	நக்கீரர் எழுதிய திருமுருகாற்றுப்படை ஆறுபடை வீடுகளைப் பற்றியது
	சூறாவளி அதிகம் தோன்றும் பெருங்கடல் அட்லாண்டிக் பெருங்கடல்
	திருடன் துணியன்று தேடி அதிலே
	வீடு மூடியும் விளக்கவிந் தும்இருள்
	மாடிப் படியில் மட்குடந் தனிலும்
	எங்குண்டு சொல் வேறே
	வேலை செய்தால் தான் அதில் அனுபவம் கிடைக்கும்
	திலகமோ குழலில் மலர்களோ அணியின்
	வீணையும் நாதமும் ஆகிவிட்டார்
	வண்புனல் பாய்ந்திடும் மாநதி தீரம்
	அயலவ னிடம்மனம் அடைத லுண்டோ
	கண்ணாடிப் பாத்திரத்தைக் கல்தரையில் வைப்பதுபோல்
	பாடிப் பார்த்தும் படிந்து பார்த்தும்
	எல்லார்க்கும் கல்வி சுகாதாரம் வாய்ந்திடுக
	சமூக வாழ்க்கையிலிருந்து சிந்தனை படைக்கப்படுகிறது
	அப்போதே நான்நினைத்தேன் ஆபத்திரா தென்று
	வீட்டினுள் காற்று வீசுந் தோறும்
	மாமயில் கண்டு மகிழ்ந்தாடும் முகில்
	சிலைக்குநிகர் மங்கைக்கும் கடைசி யாகச்
	தொகையாக எதிர்நிறுத்தித் தூள் தூளாக்கும்
	தெய்விகத்தை நம்பும் திருந்தாத பெண்குலத்தை
	எண்ணெய் சிறிதும் இல்லா தவிந்தது
	தேமதுரத் தமிழோசை உலகமெலாம்
	காடு களைந்தோம் நல்ல
	மீதெல்லாம் மிதக்கும்ஒளி அகண்டாகாரம்
	பயவாக் களரனையர் கல்லாதவர்
	மந்த நகையங்கு மின்னுதடா
	நடைமெலிந் தேஅவன் நண்ணுதல் கண்டே
	அந்தியிலே குளிர் தந்த நிலாவினில்
	புல்லறிவைப் போக்கிப் புதுநிலைதே டல்வேண்டும்
	தம்மில் பெரியார் தமரா ஒழுகுதல் வன்மையுள் எல்லாந் தலை
	ஆதலினால் இந்த அழகு மணிபுரியை
	கண்டு பணத்தைக் கையடு வாங்கிக்
	மாலைப் பொழுதினில் மேற்றிசையில் விழும்
	தொட்டறிந்த கையைத் தொடாதேஎன் றாய் நேற்றுப்
	எந்தவிதம் சகிப்பேன் கண்ட
	அருளென்னும் அன்பீன் குழவி பொருளென்னும் செல்வச் செவிலியால் உண்டு

புனைமலர்குங் குமம்அணிகள் போனதுண்டு

தொல்லையும் வீணாய்த் தொலைந்தன என்றார்

காலத்தி னால்செய்த நன்றி சிறிதுஎனினும் ஞாலத்தின் மானப் பெரிது

ஒன்றும் வராமேஉன் உத்தரவு போல்நடப்பேன்

அற்றொழிந் தாலும்நன் றாகுமே

சந்திரகிரகணத்தில் பூமி இடையில் இருக்கும்

உலகினில் மக்கள் எல்லாம்சமம் என்பாய்

அஞ்சுவதும் நாணுவதும் ஆமையைப்போல் வாழுவதும்

எதுவும் பயன்பட வில்லை ஆயினும்

உங்க பேரு என்ன

ஐய மின்றி அறிந்த பின்னர்

இந்தக் கதையை இயம்பித் தனது

சித்திரச் சோலைகளே உமை நன்கு

உங்கள் பெயர் என்ன

ஒன்றேனும் தமிழர்நடை யுடைபாவ னைகள்

சூழக் கிடந்தோம் புவித்

போய்அடைப் பீர்அந்தப் பொய்யனை ஊரெதிர்

ஒருவரையும் பொல்லாங்கு சொல்ல வேண்டாம்

கையோடு கைகலந்தார் முத்தமிடப் போகையிலே

வேறு கதியறியேன் வேந்தன் சதுர்வருணம்

அங்கே பசியால் அழியும் தலைவரோ

சிறுபடி அளவில் திடுக்கென உமிழ்ந்தார்

தீதொன்றும் செய்யாதீர் சேனா பதிதனக்கே

புறநானூறு பதினெண்மேற்கணக்கு நூல்களில் ஒன்று

சாப்பாட்டுக் கடை சாத்தியாய் விட்டது

அன்புடை யவரே அவ் வாசாமி

சொந்தத் தாய்நாட்டுக்குச் சொன்னாள் பெருவாழ்த்து

இதன் மொழிபெயர்ப் பென்ன என்றால்

எண்ணம் உரைக்கின்றேன் என்உதவி வேந்தர்களே

காவடிச்சிந்தை எழுதியவர் அண்ணாமலையார்

வெல்லுஞ் சொல்வலான் சோர்வு மிலான்

அனைத்தும் விதிப்படி தான் நடக்கும்

மேதினி கலக்கு தற்கும்

சொற் சோர்வு படேல்

தளிருடலைத் தொடும்உணர்வோ நன்மணஞ்சேர் குளிரும்

மேலிருந்து கீழே விழுந்திறக்க நானறிவேன்

வெடுக்கென்று தான் கடிக்கும்

அந்தமதி யற்றவனைக் கொல்வேன்என்றே

தமிழ்நாட்டின் மாநில மரம் பனைமரம்

தையல் சொல் கேளேல்

பிட்டையும் வடையையும் தட்டில் வாங்கினான்

பாடம் படித்து நிமிர்ந்தவிழி தனிற்

கோயில் இல்லா ஊரில் குடி இருக்க வேண்டாம்

எங்கள் பிராஞ்சியர்கள் இப்பேதம் பாராட்டித்

அவ்வழக்கைப் பொதுமக்கள் தீர்ப்ப தேதான்

மாதர்தம் உரிமை மறுப்பது மாண்பா

பொய்ஞ்ஞானம் வாதித்துப் புனிதத்தை இகழும்

மக்கள் பசிக்க மடத்தலைவர்க் கெனில்

தனியிருந்த இளங்கோமான் சுதர்மன் என்பான்

கோடி கொடுக்கும்கல்வி தேடிடல் அறமா

ஒருமையுள் ஆமைபோல் ஐந்தடக்கல் ஆற்றின் எழுமையும் ஏமாப்பு உடைத்து

பைந்தமிழ்க்குத் தொண்டுசெயக் கடவோம் என்றான்

பாழ்படும் பழமை சூழ்வது திறமா

அண்ணா அதனை அந்தப் பெட்டிமேல்

எனக்கு பசி இல்லெ

என்சாவுக்கே உனை இங்கு அழைத்தேன்

இதயத்தில் சிறிதேனும் அன்புதனைச் சேர்த்துப்

பொன்னுடை பூஷ ணங்கள்

என்று கூறினாள் எதிர் நின்ற சங்கிலி

சிலம்பு என்பது பெண்கள் அணியும் காலணி

ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் ஒரு அரசு வேலை

எழில்மனைவி தன்னுடலில் முக்காலும் தேய்ந்தாள்

கோலமுறும் செய்தித்தாள் அனைத்தும் ஆங்கே

நக்கீரர் எழுதிய திருமுருகாற்றுப்படை ஆறுபடை வீடுகளைப் பற்றியது

சூறாவளி அதிகம் தோன்றும் பெருங்கடல் அட்லாண்டிக் பெருங்கடல்

திருடன் துணியன்று தேடி அதிலே

வீடு மூடியும் விளக்கவிந் தும்இருள்

மாடிப் படியில் மட்குடந் தனிலும்

எங்குண்டு சொல் வேறே

வேலை செய்தால் தான் அதில் அனுபவம் கிடைக்கும்

திலகமோ குழலில் மலர்களோ அணியின்

வீணையும் நாதமும் ஆகிவிட்டார்

வண்புனல் பாய்ந்திடும் மாநதி தீரம்

அயலவ னிடம்மனம் அடைத லுண்டோ

கண்ணாடிப் பாத்திரத்தைக் கல்தரையில் வைப்பதுபோல்

பாடிப் பார்த்தும் படிந்து பார்த்தும்

எல்லார்க்கும் கல்வி சுகாதாரம் வாய்ந்திடுக

சமூக வாழ்க்கையிலிருந்து சிந்தனை படைக்கப்படுகிறது

அப்போதே நான்நினைத்தேன் ஆபத்திரா தென்று

வீட்டினுள் காற்று வீசுந் தோறும்

மாமயில் கண்டு மகிழ்ந்தாடும் முகில்

சிலைக்குநிகர் மங்கைக்கும் கடைசி யாகச்

தொகையாக எதிர்நிறுத்தித் தூள் தூளாக்கும்

தெய்விகத்தை நம்பும் திருந்தாத பெண்குலத்தை

எண்ணெய் சிறிதும் இல்லா தவிந்தது

தேமதுரத் தமிழோசை உலகமெலாம்

காடு களைந்தோம் நல்ல

மீதெல்லாம் மிதக்கும்ஒளி அகண்டாகாரம்

பயவாக் களரனையர் கல்லாதவர்

மந்த நகையங்கு மின்னுதடா

நடைமெலிந் தேஅவன் நண்ணுதல் கண்டே

அந்தியிலே குளிர் தந்த நிலாவினில்

புல்லறிவைப் போக்கிப் புதுநிலைதே டல்வேண்டும்

தம்மில் பெரியார் தமரா ஒழுகுதல் வன்மையுள் எல்லாந் தலை

ஆதலினால் இந்த அழகு மணிபுரியை

கண்டு பணத்தைக் கையடு வாங்கிக்

மாலைப் பொழுதினில் மேற்றிசையில் விழும்

தொட்டறிந்த கையைத் தொடாதேஎன் றாய் நேற்றுப்

எந்தவிதம் சகிப்பேன் கண்ட

அருளென்னும் அன்பீன் குழவி பொருளென்னும் செல்வச் செவிலியால் உண்டு